Van pitch naar Loetje

E.M. Offringa 5-10-2017 13:20
Categorieën: Blogs

Op naar Utrecht, op naar de Oudegracht voor het mee maken van een PITCH en natuurlijk voor het etentje met collega’s bij Loetje. Een favoriet restaurant onder de vleesetende’. Nu kan vlees mij meestal gestolen worden, maar voor de biefstuk van Loetje maak ik graag een uitzondering. In een te laat gearriveerde trein, bepakt met foto- en schoudertas, toog ik naar buro C5. Daar aangekomen was het al een v(d)olle boel op de kade, mensen al pratend, lachend, drinkend en naturel chips etend. Ik kreeg net een glas water in mijn hand gedrukt, toen we gevraagd werden naar binnen te gaan voor de pitch.

Thabo mocht als eerste het spits afbijten met een verhaal over de complexiteit van de organisatie waarin hij werkt. Om zijn verhaal kracht bij te zetten tekende hij al pratend een fantastische schets met alleen maar cirkels. Ja inderdaad, over complex gesproken! Ergens in de schets tussen de cirkels stond het woord PMO. De strekking was duidelijk, maar de pitch duurde in plaats van 5 minuten wel 15 minuten. Daarna kwam Lisette en voor zover ik het begreep was zij bezig om een programma op de rit te zetten (het programma SharePoint, wordt mij ingefluisterd). De meningen van andere ‘collega-gebruikers’ aan het systeem waren welkom. Zelf was Lisette aardig ingeburgerd in het document beheer systeem en zag zij wel degelijk de voordelen. Een nadeel van een weekje ziek zijn was wel dat haar werk gewoon was blijven liggen. En last but nog least kwam Stephen. Stephen pakte een krukje en ging erbij zitten alsof hij een kringgesprek ging voeren. Hij begon positief te vertellen hoe klote de baan van PMO’er was, dat je vrienden en vijanden maakt, maar dat zijn liefde voor het vak het uiteindelijk overwint. Geen dag is hetzelfde en dat maakt het vak divers. Alla, dat was volgens mij kort de strekking van zijn pitch. Terwijl ik aan het luisteren was naar de pitchers, was ik ook aan het fotograferen. Hmm, deze foto is iets te donker, hmm niet scherp, verlichting iets erbij/eraf, dan maar met flitser proberen. Nog een foto maken van de pitcher; pfff nee he, staat hij weer met zijn mond open!! Naja, dus als mijn verhaal niet helemaal klopt komt dat omdat ook een vrouw niet altijd twee dingen tegelijk kan :)

Tot slot deed Ernesto nog een duit in het zakje en gingen we naar Loetje.

blog_image:article_buroc5_150720317959d6186b30deb.jpg:end_blog_image
Thabo, Stephen en Lisette aan het woord.

Er stonden twee lange tafels met barkrukken op ons gezelschap te wachten. Een aantal collega’s haakten bij Loetje aan en toen waren we met ongeveer 25 personen. Een hele opkomst! Via de mail had iedereen al een keuze kunnen maken uit een voor-, hoofd- en nagerecht. Mijn keuze was gevallen op de vis-trio, biefstuk en dame blanche. Een goede keuze bleek achteraf, ook al hoorde ik dat de tonijnbiefstuk ook erg lekker was. De pino, bier en andere dranken werden rijkelijk ingenomen en het was weer een gezellige boel. Oud en nieuwe collega’s door elkaar, pratend over het vak of over privézaken. Als ik zo om me heen keek denk ik dat de meeste mensen het prima naar hun zin hadden. Ik vond het in ieder geval weer een zeer geslaagde avond. Esther bedankt voor het organiseren van deze leuke avond en alle collega’s bedankt voor de
gezelligheid, enne C5 bedankt voor de fijne attentie!

blog_image:article_buroc5_150720370859d61a7c68086.jpg:end_blog_image
Een impressie van de avond. Het was gezellig!

Geschreven door Belinda - Communicatie medewerker bij buro C5

blog_image:article_buroc5_150720693859d6271aa69d4.jpg:end_blog_image

Je kunt alleen op dit artikel reageren indien je bent ingelogd

 

Privacy statement